Dr.Prasad Phatak Keshav Ayurveda clinic.

https://whatsapp.com/channel/0029VbCFP0A59PwKxcxWb01v Follow केले की या चॅनल वरील स्टेटस 30 दिवस दिसत राहते.  आपण माणुसकीचा नाश करणाऱ्या तीन गोष्टींबद्दल बोललो.  आत्ताचे युद्ध हा या तिन्ही गोष्टींचा संगम आहे.  धर्म, अर्थ किंवा राजकीय.... सत्तेचा हव्यास.  यात दुष्टांचे काय होते हा मुद्दा अलग; पण निरपराध चांगल्या लोकांचे मात्र नुकसान होत आहे. हमने तीन चीज़ों के बारे में बात की जो इंसानियत को खत्म करती हैं। अभी का युद्ध इन तीन चीज़ों का मिला-जुला रूप है। धर्म, इकॉनमी या पॉलिटिक्स.... पावर की चाहत। बुरे लोगों का क्या होता है, यह एक अलग मुद्दा है; लेकिन बेकसूर अच्छे लोगों को नुकसान हो रहा है।

आज एक गोष्ट मोकळेपणाने बोलणार आहे.  ● देव काहीही करत नाही ●  तो फक्त सगळं व्यापून राहीलेला असतो.  आणि देव / परब्रम्ह ही " कल्पना "आपल्याला खूप समृद्ध करून जाते.   ● मग कोण काय करतं? देव करत नाही तर कोण करतं ? हा प्रश्न आहे.  त्याचे उत्तर असे की आपण आपले काम चोख करत राहायचे. त्या उपर काही गोष्टी ना आपल्या हातात, ना देवाच्या, ना कोणाच्याच हातात असतात.  ● त्याबाबत फक्त आपला दृष्टिकोन बदलायचा आणि पुढे जायचे. Chat GPT काहीवेळा त्यासाठी काही छान छान उपयोगी गोष्टी सांगतो बरं का!

सध्याच्या काळात आपली सगळी शक्ती ही प्रगती ऐवजी, शास्त्रीय शोध, नवीन नवीन शोध लावणे वगैरे गोष्टी ऐवजी धर्माच्या गोष्टींमध्ये चालली आहे. असा एक अगदी यथायोग्य मुद्दा एकाने परवा काढला. आपलं सध्या देव, धर्म, हिंदुत्वासंबंधीच्या चळवळी हेच जास्त सगळं चालू आहे?  तो तसे पाहता काही अंशी खरंच बोलला असं म्हणायला हरकत नाही. त्यावर माझा एक छोटासा विचार असा की खरोखरीच पूर्वीच्या काळी आपण भौतिक दृष्ट्या किती समृद्ध होतो, जगातल्या सर्वश्रेष्ठ इकॉनॉमि पैकी होतो. जगातला 1/5 th आर्थिक उलाढाल हिस्सा दक्षिण अशियाचा होता... हे बरोबर आहे. पण मग हे सगळं मागे का पडलं?  याचं खूप मोठं आणि महत्त्वाचं कारण म्हणजे परकीय आक्रमण आणि त्याचबरोबर त्यांनी केलेला धर्मावरचा हल्ला... त्यामुळे धर्म वाचवण्यासाठी भरपूर शक्ती खर्च होत गेली. धर्म संहार नसता तर आपल्याला आपला धर्म मंदिरापुरता किंवा आपल्या घरापुरता ठेवून भौतिक प्रगती कडे पण लक्ष देता आले असते. दुसरं कारण असं की; ज्यामध्ये मूळ धर्म हा अंतर्बाह्य उत्कर्षाला महत्त्व देत होता. इशावास्य उपनिषदात ते कसे स्पष्ट सांगितले आहे; हे यापूर्वी मी लिहिले व बोललो आहे. पण ...

* धर्मासंबंधी चार वेगवेगळ्या विचारांचे स्फूटलेखन -  * एकाच पोस्टमध्ये देत आहे. ■ 1 सलीम खान आणि गणपती :  सलीम खान यांनी असे सांगितले की; " त्यांची पत्नी महाराष्ट्रीयन असल्याने घरी गणपती बसविण्यास सुरुवात झाली. पुढे मी पत्रकारांना घरच्या उत्सवाचे चित्रीकरण करण्यास परवानगी दिली. याचे कारण म्हणजे मला हेच दाखवून द्यायचे होते की; प्रत्येक मुसलमान हा मूर्तीभंजक, जिहादी, आतंकवादी वा दुसऱ्याच्या धर्माची विटंबना करणारा नसतो. " ● यावर प्रतिपक्षाचे म्हणणे असे की; ' पण आम्ही सरसकट विश्वास ठेवू शकत नाही. ' ● हिंदूंनी समजून घेण्याची गोष्ट अशी की; सलीम, प. सुलताना अशी यादी काढत गेले तर पुष्कळ होते.  मुस्लिमांनी समजून घेण्याची गोष्ट अशी की; त्यांनी पुढे येऊन अशा काही गोष्टी करायला हव्यात की; ज्यामुळे विश्वास व सौहार्द निर्माण होईल. ■ 2 हिंदू आणि गणपती: अशी अनेक उदाहरणे दिसतात की; खूप देव देव करणारे हिंदू देखील नीट वागत नाहीत. ● त्याबद्दल माझे निरीक्षण असे आहे की; केवळ देव देव करून किंवा वाचन करून धर्म अंगात मुरत नाही. त्यासाठी स्वतःच स्वतःवर काम करावे लागते. आणि तसे काम केले तरी त्य...

पूरे संगीत कार्यक्रम के दौरान खड़े होकर, उस्तादजी ने प्रशंसकों से कहा, "हाँ ये तो साक्षात् माँ सरस्वती है, इसको कभी भी छोड़ना मत !! अल्लाह की मेहरबानी है, के यह शास्त्रीय नहीं गाती, वरना आज हमारा गाना कोई नहीं सुनता!" ■ सभी धर्म एक समान नहीं; इसे कहते हैं सभी का सम्मान। यह पोस्ट एक शास्त्रीय संगीत समूह में दिखाई दी. मैंने इस भाग को दोबारा ध्यान से पढ़ा। यह उस्ताद बड़े गुलाम अली खान की यादें है जिसे दत्ताजी मारुलकर ने बताया है।  ■ वहाँ बोलते हुए खान साहब एक वाक्य में ही मां सरस्वती और अल्लाह की मेहरबानी दोनों का नामोल्लेख किया हैं... मुझे लगता है कि यह सर्वेश्वरवाद नहीं है. यह एक एहसास है; जिसमें दूसरों की भावनाओं का सम्मान किया जाता है। जिसमें दूसरों की धार्मिक भावनाओं का सम्मान किया जाता है। और साथ ही अपने ईश्वर को भी याद करता है। यह स्वतःस्फूर्त है. यह कोई जानबूझकर दिया गया राजनीतिक बयान नहीं है. इसलिए यह बहुत महत्वपूर्ण है.  दोनों तरफ के लोगों को मिस्टर खान से बहुत कुछ सीखना है! आपका विनीत; डॉक्टर प्रसाद फाटक  पुणे.  9822697288

एका शास्त्रीय संगीताच्या समूहामध्ये ही पोस्ट आली. त्यातला हा भाग मी पुन्हा नीट वाचला. ही आहे दत्ताजी मारूलकरांनी सांगितलेली उस्ताद बडे गुलाम अली खान यांची एक आठवण .  एकाच वाक्यात खा साहेब माँ सरस्वती आणि अल्लाह की मेहरबानी हे दोन्ही म्हणताहेत. मला असं वाटतं हा सर्वधर्मसमभाव नाहीये.ही एक भावना आहे; ज्यात दुसऱ्याच्या भावनांचा आदर केला जातो. ज्याच्यामध्ये दुसऱ्याच्या धार्मिक भावनांचा आदर केला जातो. आणि त्याच वेळेस स्वतःच्या देवाची देखील आठवण ठेवली जाते. हे उत्स्फूर्त आहे. हे ठरवून केलेलं राजकीय विधान नाहीये. त्यामुळे हे खूप महत्त्वाचं आहे.  खाँ साहेबांकडून दोन्ही बाजूच्या लोकांना यातून खूप काही शिकण्यासारखा आहे!

साठीच्या पुढील बॅटिंग पॅटर्न : काल ईश्वराला असे म्हणण्याचा योग आला की आता पूर्ण समाधान आहे आता काहीही मागणं नाही. ● तसं दोन वर्षांपूर्वी साठाव्या वर्षालाच हे ठरवायला सुरुवात केली होती की नो बकेट लिस्ट / no wish list. म्हणजे आता करायचंच असं काहीही ठरवायचं नाही. अमुक ठिकाणी जायचं, तमुक हे बघायचं हे खायचंय असं काही ठरवणे नाही.  No desperate Longing for something or other.  ☆ बऱ्याचशा वेळा पाळले जाते, कधी कधी घसरतं पण चालू ठेवलंय.  ● त्यात विरोधाभासात्मक वाटणारी दुसरी गोष्ट अशी आहे की; कुठलीच गोष्ट नाकारायची नाही. सर्व प्रकारचे आनंद घ्यायचे.  ● तिसरी गोष्ट अशी की; काम मात्र करत राहायचं. ❤️ किती रन आहेत, कधी आऊट आहे हे माहिती नाही. पण टार्गेट्स न ठरवता बॅटिंग करत राहायचं. रन्स होतील तेवढ्या होतील.  ~ प्रसाद फाटक ब्लॉग्स. 9822697288